Здравствуйте! Очень прошу помочь в поиске информации о моей семье — о роде Артамоновых и Ольшевских, связанных с агрогородком Илья Вилейского района. Я пытаюсь восстановить семейную историю и ищу любые сведения, воспоминания, фотографии, адресные следы, фамилии соседей, упоминания в старых списках или просто людскую память. Что мне известно по рассказам семьи: мой дед и его брат Павел жили в Илье они были совсем детьми, когда их отец Павел Артамонов умер от ранений после этого их воспитывала мама — Артамонова Зинаида Дмитровна также долгое время их воспитывал дед — Ольшевский Дмитрий по рассказам деда, Дмитрий тоже воевал позже тётя Зина (Зинаида Дмитровна) долгое время работала на пищеблоке умерла она 7 ноября, в праздничные дни брат деда, дядя Паша, по семейным рассказам, живёт в Илье до сих пор Что ещё помнит моя мама: старый семейный дом находился возле моста рядом шёл лес дом стоял недалеко от воды / реки точный адрес, к сожалению, мы сейчас не знаем возможно, это район нынешнего Надрэчного завулка, но это не точный адрес, а только ориентир по памяти Ищу любую помощь: кто помнит семью Артамоновых в Илье кто помнит Зинаиду Дмитровну Артамонову кто помнит Ольшевского Дмитрия кто знает, где жила эта семья кто знает соседей или родственников кто может подсказать, где работала Зинаида Дмитровна на пищеблоке кто знает, где похоронены члены семьи кто знает дядю Пашу или его родственников кто помнит дом возле моста и леса, где жила эта семья Мне важна любая, даже самая маленькая деталь: фамилия соседей старый номер дома название улицы старые фото воспоминания о пищеблоке, работе, семье кто из Артамоновых или Ольшевских жил рядом Если кто-то может помочь — пожалуйста, напишите в комментарии или в личные сообщения. Буду очень благодарен за любую подсказку. Спасибо большое всем, кто откликнется.
Добры дзень! Магу крыху дапамагчы вам. Мая бабуля Зінаіда Камінская ўсё жыццё пражыла ў Ільі па суседству з Ларысай Дзмітрыеўнай Уладыка (у дзявоцтве Альшэўскай). Ларыса працавала ў школе настаўніцай пачатковых класаў і жыла па адрасе Савецкая, 60 (з бабуляй у іх быў агульны плот). Я сябравала з яе ўнучкамі. Па дзяцінстве вельмі добра памятаю, што ў Ларысы Дзмітрыеўны была сястра, цёця Зіна Артамонава, якая часта заходзіла да яе. У цёці Зіны былі сыны Віктар і Павел, добрыя сябары майго бацькі, Мікалая Камінскага. І Павел сапраўды цяпер жыве ў Ільі, на тым самым месцы, дзе стаяў бацькоўскі дом, таксама на Савецкай, але нумар дома я сказаць не магу. У Паўла ёсць сын Сяргей, у Сяргея - дачка Ліза. А з дочкамі Ларысы Дзмірыеўны, роднай сястры Зінаіды, мы сёння падтрымліваем сувязь і сустракаемся ў Ільі, калі яны прыязджаюць у родную хату: адна - з Маладзечна, другая - з Мінску. А вось што пра Альшэўскіх памятае мой тата (ён з 1952 года). Зінаіда (тады яшчэ Альшэўская) пасля вайны паехала адбудоўваць пасляваенны Мінск, там пазнаёмілася з Паўлам і там жа нарадзіліся сыны. Калі муж памёр, яны вярнулася ў Ілью, да бацькі. Пра Дзмітрыя Альшэўскага тата памятае, што ён умеў добра шыць боты. Усяго у Альшэўскіх было 4 дзяцей: Аляксандр, Анатоль, Ларыса (з 1922 года) і Зінаіда. Анатоль пасля вайны трапіў у Германію, там ажаніўся з немкай, якую звалі Марта. У хуткім часе здарылася аварыя, і ён загінуў, калі ехаў на мапедзе. А жонка Марта прыязджала ў Мінск у складзе турыстычнай групы, а Ларыса і Зіна сутракаліся з ёй. Буду рада, калі змагла вам дапамагчы.
Вялікі дзякуй Вам за такую падрабязную і неверагодна каштоўную для мяне інфармацыю! Шчыра кажучы, я нават не чакаў, што змагу даведацца столькі новага пра сваю сям'ю. Вашы ўспаміны для мяне сапраўды вельмі шмат значаць, бо я зараз займаюся даследаваннем свайго роду і спрабую аднавіць яго гісторыю па крупінках. Я ўнук Віктара Артамонава і вельмі хачу даведацца як мага больш пра сваіх продкаў, іх жыццё, роднасныя сувязі і сямейныя гісторыі. На жаль, з цягам часу частка кантактаў паміж нашымі сваякамі была страчана. Мая бабуля ведае дзядзьку Паўла і Сяргея, але зараз у нас няма магчымасці з імі звязацца. Таму мне асабліва прыемна даведацца, што ёсць людзі, якія памятаюць маіх родных і могуць падзяліцца сваімі ўспамінамі. Калі Вам не цяжка, я хацеў бы спытаць яшчэ крыху пра сям'ю Альшэўскіх. Вы згадалі, што ў Дзмітрыя Альшэўскага было чацвёра дзяцей: Аляксандр, Анатоль, Ларыса і Зінаіда. Мне было б вельмі цікава даведацца больш пра кожнага з іх: як яны жылі, чым займаліся, ці былі ў іх дзеці, куды яны з'ехалі і што з імі сталася пазней. Магчыма, у Вашай сям'і захаваліся нейкія фатаграфіі, успаміны ці іншыя падрабязнасці пра іх жыццё. Асабліва мяне зацікавіла гісторыя Анатоля, які пасля вайны апынуўся ў Германіі, ажаніўся з немкай па імені Марта і, на жаль, трагічна загінуў у аварыі. Я сам зараз жыву ў Германіі, таму гэтая гісторыя мяне асабліва кранула. Мне было б вельмі цікава даведацца, адкуль была Марта, дзе яны жылі, ці былі ў іх дзеці і ці засталіся ў яе сваякі. Калі б існавала нейкая магчымасць знайсці яе ці яе родных, я быў бы вельмі рады паспрабаваць аднавіць гэтую сувязь. Магчыма, у Вас захаваліся якія-небудзь звесткі пра яе прозвішча, месца жыхарства ці пра тое, калі менавіта яна прыязджала ў Мінск. Таксама мне вельмі цікава даведацца больш пра Дзмітрыя Альшэўскага, пра яго бацькоў і пра тое, якой была сям'я да вайны. Любая дробязь можа аказацца важнай для майго даследавання. Я быў бы вельмі рады не толькі даведацца больш пра сваіх продкаў, але і аднавіць сувязь з роднымі, з якімі наша сям'я з цягам часу страціла кантакт. Мне вельмі хацелася б мець магчымасць пагутарыць з кімсьці, хто ведаў маіх родных ці памятае гісторыі пра іх. Я разумею, што прайшло шмат часу і не ўсё можа захавацца ў памяці, але нават самыя маленькія ўспаміны для мяне вельмі каштоўныя. Яшчэ раз ад усяго сэрца дзякую Вам за Ваш час, за такую шчырасць і за тое, што падзяліліся са мной гэтымі ўспамінамі. Вы нават не ўяўляеце, наколькі моцна дапамаглі мне ў пошуку гісторыі маёй сям'і. Для мяне гэта сапраўдны падарунак! Вельмі прыемна ведаць, што ёсць людзі, гатовыя дапамагчы аднавіць сямейную гісторыю.
Мне таксама было прыемна знайсці паведамленне пра тое, што людзей, якіх я добра ведаю па вёсцы свайго дзяцінства, шукае такі малады чалавек в Германіі. Магчыма, дочкі Ларысы Дзмітрыеўны будуць больш ведаць пра Марту і з сямейнымі фота змогуць дапамагчы. У бліжэйшы час скіну нейкія кантакты Вам у асабістыя. Пакуль з таго, што ведаю: Ларыса Альшэўская (сястра Зінаіды, наша суседка) - яшчэ с даваеннага часу і ў час 2 сусветнай вайны, і пасля недзе да 1980-х працавала ў Ільянскай школе настаўніцай пачатковых класаў. Памёрла недзе ў сярэдзіне 1990-х. Яе муж - Аляксандр Паўлавіч Уладыка, франтавік, на вайне страціў нагу. Пасля вайны вывучыўся на бухгалтара ў нейкім технікуме і працаваў па спецыяльнасці да пенсіі. Памер праз некалькі год пасля жонкі. Іх дзеці - Вольга, Маргарыта, Алег. Алег памёр у канцы 1990-х, Вольга жыве ў Мінску, усё жыццё працавала і цяпер працуе медсястрой, хоць і на пенсіі. Маргарыта - жыве ў Маладзечне Пра Зінаіду магу дадаць толькі, што працавала поварам у дзіцячым садку. Аляксандр - жыў у Ільі. Меў жонку Зосю і двух сыноў - Віктара і Уладзіміра. Віктар жыве ў Ільі, Уладзімір памёр, можа, каля 10 гадоў таму. І трохі ўдакладніла ў бацькі: Анатоль, аказваецца, жыў не ў Германіі, а ў Аўстрыі
